nr. 90
VICTORIA, BC,
LIPIEC 2019
NavBar

INFORMACJE 
LOKALNE
ważne adresy i kontakty

NADCHODZĄCE IMPREZY
I WYDARZENIA

Polskie Delikatesy
w Victorii
zapraszają


ARTYKUŁY

Od Redakcji

A.Koraszewski-
Tylko nie mów

nikomu

Ksiądz Paweł-
Mądrość

na cały
rok

W.Widział
Historia jedwabiu

i szlaku

E.Korzeniowska-
Tkaniny

plemienia Salish

L.Mongard-
Abakanowicz

rzeźbiarka.

L.Lameński-
Polska tkanina
dekoracyjna

I.Krzywicka-
Z Huculszczyzny
obecnie na Ukrainie

ECK-
Żabusia
fotorecenzja

TSB-
Modernizacja

biblioteki

Helena Mniszkówna
Trędowata

odc. 43

Rozmaitości

Indeks autorów

Władysław Widział

Wiano Chińskiej księżniczki, czyli historia jedwabiu


Jedwabna Droga (silk Road) to starożytna sieć szlakow handlowych powstałych 130 p.n.e. - 1453 n.e. łączących daleki wschód z zachodem, ktora powstała dzięki odkryciu jedwabiu. Jej zamknięcie zmusiło Europejczyków do poszukiwania morskich drog handlowych.

Jedno z najstarszych chińskich podań głosi, iż w roku 2600 p.n.e. Cesarzowa Ksi - Lingshi spacerując pewnego razu po swoim ogrodzie zainteresowała się złocistymi kulkami na drzewach. Aby poeksperymentować z tym dziwnym kulkami wrzuciła je do wrzątku i przekonała się, że nie są to bynajmniej owoce, lecz jakby kłębuszki cienkiej jak pajęczyna, a jednak mocnej nitki dającej się rozwijać z oprzędów. Dla zabawy cesarzowa rozwinęła niteczki z wielu kulek (oprzędów), a z otrzymanej przędzy spróbowała utkać tkaninę.
Uzyskała materię tak piękną, miękką i lśniącą, że wszyscy byli nią zachwyceni. Stała się ona natychmiast bardzo pożądanym produktem. Od tej pory zbierano już z drzew oprzędy jedwabnika, a damy dworskie tkały z nich cudowne tkaniny na użytek dworu. Szaty jedwabne stały się odświętną odzieżą panujących. Dziwili się im przybysze z odległych krajów. Dzięki swojemu pięknu jedwab powędrował z nimi w świat, ale sekret jego produkcji na długo pozostał w ukryciu.
Karawany handlowe Persów przewoziły jedwabne tkaniny z Chin poprzez całą Azję ku wybrzeżom Morza Śródziemnego, gdzie świat starożytny kupował je na wagę złota. Drogę tę do dziś nazywa się Jedwabnym Szlakiem. Jego istnienie stało się przyczyną wędrówek towarów i idei.
Jedwab był wysoko ceniony w Starożytnej Grecji, ze względu na cienkość włókien, z których tkane były szaty, co powodowało ich przezroczystość, stal się też symbolem nieprzyzwoitości, o czym wspominali starożytni pisarze.
W ciągu dwóch tysięcy lat Chińczycy utrzymywali w tajemnicy pochodzenie jedwabiu i sposób jego produkcji, za zdradzenie tej tajemnicy obcym groziła kara śmierci. Niestety sekretu nie udało się w końcu utrzymać.
W V wieku zaczyna się produkcja jedwabiu w Japonii, dokąd jajeczka jedwabnika dostały się ukryte we włosach chińskiej księżniczki wiozącej je w wianie japońskiemu władcy. Z czasem Japonia stała się największym na świecie producentem jedwabiu.
Kiedy w VI wieku cesarz bizantyjski Justynian postanowił zbadać tajemnicę produkcji jedwabiu i nauczyć jej w swoim kraju, musiał uciec się do się do wybiegu wysłania do Chin dwóch misjonarzy, którzy w wydrążeniach lasek przewieźli przez mur chiński jajeczka jedwabników i nasienie morwy. Sam również nakazywał ścisłą tajemnicę produkcji cennego materiału jak również obłożył wysokimi cłami ich wywóz.
Sekret jedwabnictwa podstępnie ukradziony zostaje przez Rogera II króla Sycylii. W IX wieku rozwija się jedwabnictwo we Włoszech, w XIII we Francji. W Polsce próby wprowadzenia jedwabnictwa datują się na koniec wieku XVII i początki XVIII. >

  Następny artykuł:

Napisz do Redakcji